Slys í Nóatúni

  Í síðustu viku skrapp ég í Nóatún.  Mig langaði í Malt.  Ég var á hraðferð.  Skokkaði léttfættur um ganga Nóatúns.  Skyndilega þvældist fyrir mér gamall maður.  Hann hafði keypt sér heitan mat í frauðplastsbakka.  Það á að halda á þannig bakka láréttum.  Kallinn hélt hins vegar á bakkanum lóðréttum niður með lærinu á sér.  Úr bakkanum lak heit brúnsósa.  Þegar ég ætlaði að skokka fram úr gamla manninum steig ég í sósuslóðina á gólfinu.  Ég flaug í loft upp.  Láréttur í loftinu var ég eins og stjórnlaus Concorde þota á flugi eftir Miklagljúfri.  Það varð harður árekstur er ég skall á vörurekka.  Brotlending.  Höggið var slíkt að ég varð blóðrisa á öðrum fæti frá hné og niður eftir.  Yfir mig hrundu sinnepsflöskur,  tómatsósa og gott úrval af öðrum vörum sem henta vel á pylsur.  Illa dasaður brölti ég draghaltur á fætur, skrönglaðist út úr Nóatúni og inn í bíl.  Ég fór á Slysó,  sannfærður um að vera annað hvort fótbrotinn eða illa brákaður.  Skoðun og myndataka þar leiddu í ljós að ég var með ökklatognun.  Fram til þessa hélt ég að ökklatognun væri eitthvað sem aðeins fótboltamenn fengju,  eins og gult og rautt spjald.  Dómarinn:  "Rangstæður!  Ég verð að toga í ökklann á þér!"

  Læknirinn sem skoðaði mig var gagnrýninn á hvað bólgan á fætinum náði langt fram.  "Þetta á ekki að vera svona,"  sagði hann.  Svo náði hann í sprautunál og bætti við:  "Ég sting á þetta.  Ef aðeins blóð kemur í sprautuna er það vegna þess að þarna er mar.  Þá er þetta eins og það á að vera."  Það kom ekkert blóð í sprautuna.  Bara glær ljósgrænn vökvi.

  Læknirinn fór með vökvann.  Kom aftur að vörmu spori og tilkynnti:  "Mikið af hvítum blóðkornum sýna að þetta er sýking.  Kristallar benda til að þetta sé gigt."

  Þar með var ég lagður inn á Borgarspítala til frekari skoðunar og settur á fúkkalyf í æð.  Blóðsýni voru tekin og sitthvað annað kannað.  Fleiri læknar bættust í hópinn sem skoðuðu málið.

  Ég var á spítalanum í nokkra daga.  Niðurstaðan var sú að vandamálið væri þvagsýrugigt.  "Þú ert dæmigerður," sagði gigtarlæknir.  "Miðaldra kall með ístru,  hreyfir þig lítið og gerir vel við þig í mat og drykk.  Þetta er velmegunargigt.  Á öldum áður fengu aðeins kóngar og höfðingjar svona gigt."

  Í nokkra daga var ég í góðu yfirlæti á spítalanum á lyfjakúr og eitthvað svoleiðis.  Svo var ég útskrifaður af spítalanum en er áfram á lyfjum og verð alla ævi.  Gigtin er varanleg en haldið niðri með daglegum lyfjaskammti.  Það er bara gaman.  Lyfjainntaka staðfestir að maður er á lífi.

  Það var lán að gigtin uppgötvaðist í tæka tíð.  Næsta skref hefði verið varanleg nýrnaskemmd.  Nothæf ný nýru fást ekki í Hagkaup.

  Verra var að vegna veikindanna missti ég af afmælishófi 30 ára Rokks í Reykjavík.  Eins og ég hafði hlakkað mikið til.  Samt er betra að hafa nýru í lagi.  Held ég.

      

       

Íslenskt lag í sænskum diskótekum

  Lagið Song For Dotér (When You Let Go)  fer nú eins og stormsveipur um sænsk diskótek.  Þetta lag kom á markað fyrir 10 mánuðum.  Þá í gjörólíkum búningi.  Látlausum, hægum og fallegum.  Fyrr í þessum mánuði kom það út í hröðum og hörðum danstakti.  Það er sú útgáfa sem spiluð er á diskótekunum.

  Höfundur lags og texta er ung íslensk kona,  Íris Kjærnested.  Hún syngur jafnframt lagið.  Mike Shiver sér um undirspil og útsetningar.  Hann er stórt nafn í skandinavísku dansmúsíksenunni:  Upptökustjóri,  plötusnúður,  plötuútgefandi og útvarpsmaður 

   Íris Kjærnested er lærður tónsmiður.  Hún hefur samið tónlist fyrir kvikmyndir, sjónvarpsþætti og auglýsingar.  Allir þekkja auglýsingastefið hennar "Veldu gæði, veldu Kjarnafæði". 

   Hér fyrir ofan er dansútgáfa lagsins.  Fyrir neðan er upphaflega útgáfan:

  Hér er samantekt og kynning á helstu nýju danslögum á alþjóðamarkaði,  Solaris International.  Solarstone er skráð fyrir þessari kynningu.  Solarstone er breskt plötufyrirtæki sem sérhæfir sig í dansmúsík.  Í inngangi nefnir kynnirinn 3 nöfn af þeim 14 sem eiga lag í þessari samantekt.  Eitt þessara 3ja nafna er Mike Shiver.  Ég sé að þetta er skráð inn á Þútúpuna 24. apríl en lagið  Song For Dotér  í dansútgáfunni kom ekki út fyrr en 8 maí.  Það heyrist á mínútu 40.50.

  Að gamni sló ég inn "Song For Doter" á google.  Það skilaði 35.500 síðum.  Ég skoðaði ekki allar síðurnar.  Af þeim fyrstu í röðinni eru það aðallega sölusíður á borð við Amazon, iTune og slíkar. 

  Nánari upplýsingar um Írisi:

http://www.imdb.com/name/nm3572798

http://www.iriskjaernested.com/

Sumir geta fengið sér kríu hvar sem er

...Þú ert númer nítján í röðinni...

Hvað er að gerast í Garði?

  Ég veit ekkert um Garð.  Það er að segja ég þekki ekkert þar til.  Veit ekkert hvernig pólitíkin er þar, hverjir ráða í bæjarfélaginu,  hvaða flokkar eiga sæti í sveitastjórninni eða annað slíkt.  Ég veit samt alveg hvar Garður er.  Hins vegar hefur ekki farið framhjá mér að um árabil hefur einelti (barnaofbeldi) verið stórt vandamál í grunnskóla bæjarins.  Fjöldi skelfilegra frásagna um einelti barna hefur ratað á síður dagblaða og í dægurmálaþætti útvarpsstöðva.  Fjölskyldur hafa jafnvel hrakist úr bænum vegna eineltis.  Ég man eftir viðtölum við örvæntingafullar mæður barna sem lögð hafa verið í einelti.  Gott ef þær kalla sig ekki gribburnar eða eitthvað álíka í kaldhæðni með tilvísun í hvernig kvörtunum þeirra hefur verið mætt.

  Ungur nemur, gamall temur.  Fullorðna fólkið virðist vera vond fyrirmynd barnanna í Garði.  Það logar allt í illindum.  Embættismenn eru reknir út og suður vegna deilna og allt er á suðupunkti.  Í kvöld kom fram í fréttum að bæjarfulltrúa hafi verið hótað ofbeldi.  Hvað er í gangi?  Allir bæjarfulltrúar eru sagðir tengjast grunnskóla bæjarins sem kennarar,  fyrrverandi kennarar eða makar kennara.  Hvernig á þetta fólk að taka á einelti barna þegar það sjálft stendur í hatrömmum illindum þar sem meira að segja hótun um ofbeldi er beitt? 

Bæjarstjórinn í Garði rekinn

Magnað myndband: Japönsk kona gengur í gegnum draug!

  Eins og glöggt sést á myndbandinu gengur japönsk kona þarna af miklu öryggi í gegnum kínverskan draug.  Hún vissi ekki af þessu sjálf en hóf að rannsaka málið í kjölfar þess að hún skildi skyndilega kínversku eins og ekkert væri og fór að tala kínversku upp úr svefni.  Hún leitaði skýringar með því að skoða upptökur úr öryggismyndavélum.  Þá fann hún þetta.

  Konan er jafnframt óvænt orðin ólétt án þess að hafa verið við karlmann kennd.  Hún óttast mjög að barnið verði kínverskt.

Mick Jagger fyrr og nú

 

  Forsprakkar bítlabylgju sjöunda áratugarins eru hver á fætur öðrum að hrúgast inn á áttræðisaldur um þessar mundir.  Það er dálítið skrítið fyrir mann á mínum aldri að fylgjast með því.  Ég var krakki þegar Bítlarnir,  The Rolling Stones, The Kinks,  The Animals,  Manfred Mann og allt það lið kom fram á sjónarsviðið og lagði undir sig markaðinn.  Það voru nú meiri lætin og æðið. 

  Ég heyrði ekki hver var í viðtali í síðdegisútvarpi rásar 2 í dag.  Þetta var varðandi endurfundi skólafélaga í Vesturbænum eða eitthvað svoleiðis.  Viðmælandinn hafði dálæti á The Shadows.  Svo heyrði hann í fyrsta skipti lag með Bítlunum.  Þá varð sprenging í hausnum á honum og hann hugsaði:  "Hvað nú með The Shadows?".

  Margir fleiri,  þar á meðal ég,  muna glöggt er þeir heyrðu í Bítlunum í fyrsta skipti.  Það varð sprenging í hausnum á manni.  Mér yngra fólk mun aldrei skilja þessa upplifun.

  Liðsmenn Bítlanna og Rollinganna hafa ætíð síðan verið það rækilega til umfjöllunar í fjölmiðlum og enn í dag að maður hefur varla tekið eftir því er aldurinn færist yfir þá.  Mick Jagger,  söngvari The Rolling Stones verður sjötugur á næsta ári.  Í huga mér hafði hann ekkert breyst.  En svo fór ég að bera saman gamlar og nýjar myndir af honum.  Galgopalegur svipur unglings hefur vikið fyrir svip virðulegs eldri manns. 

  Einhverra hluta vegna fannst mér aftur á móti fyrir löngu síðan sem Keith Richards væri orðinn fullorðinslegur í framan.  Förum ekki út í þá sálma að sinni.

  Mick 1962.  Krakkar í dag halda að kanadíski viðbjóðurinn, Justin Bieber, hafi byrjað með þessa hárgreiðslu.

  Svo síkkaði hárið örlítið.  Fór að ná yfir eyrun.

  Hárið hélt áfram að síkka og huldi eyrun.

  1965 var hárið komið niður á herðar.

  1968 var hárið komið niður á bak.

  Þar kom að hann fór að skipta hárinu í miðju.  Toppurinn var orðinn það síður.

  Hann fór að mála sig um augun og lita hárið svart til að skerpa á útlitinu.

  Aðeins eldri, kominn með bláa augnskugga og hárið klippt í stílnum "sítt að aftan".  

  Svo eru það nýlegar myndir af kappanum.  Kyntáknið er hætt að nota andlitsfarða.  En litar áfram á sér hárið og augabrúnir.  Raggi Bjarna,  sem er nokkuð eldri,  er unglegri þegar betur er að gáð.

 

  Mick Jagger er reggae-geggjari, eins og Keith glysbróðir hans.  Í gamla daga söng Mick með jamísku reggae-stjörnunni Peter Tosh (úr Bob Marley & The Wailers) og gaf út á plötu.  Að undanförnu hefur Mick gert út hljómsveitina Super Heavy með Damian Marley (syni Bobs).

  Svo var Peter Tosh myrtur.  Skömmu síðar sóttu blaðamenn bandaríska klámblaðsins Play Jamaica heim.  Þeir hittu gamla félaga Peters Tosh og spurðu hvort morðinginn hafi fundist.  Svarið var:  "já, við fundum þá og slátruðum þeim."  Blaðamennirnir hváðu og spurðu hvað löggan geri í svona dæmi.  Svarið:  "Löggan?  Þetta kom henni ekkert við.  það var enginn að bögga hana!"

  Til skýringar:  Dráp og morð eru algeng orð og tilvik á Jamaica.  Þar hafa verið framin allt upp í 600 morð á viku þegar verst lætur.  En, vel að merkja, sumar vikur eru engin morð framin á Jamaica.

Hvað hef ég gert ykkur?

  Ég er bara lítill drengur sem langaði að verða þjóðhöfðingi og sitja veislur með kóngafólki í útlöndum.  En þið vilduð ekki skrifa undir meðmælalista.  Dagblöðin vildu ekki taka viðtöl.  Útvarpsstöðvarnar vildu ekki taka viðtal.  Sjónvarpsstöðvarnar vildu ekki taka viðtal.  Netmiðlarnir höfðu aldrei samband.  Enginn hringdi. 

  I´m so lonesome I could cry.

Jón dregur framboðið til baka

Niðurdregnustu þunglyndissöngvarnir

  New Musical Express heitir vinsælasta breska poppmúsíktímaritið.  Þetta er vikublað sem selst bærilega víða um heim.  Þar á bæ dettur mönnum margt áhugavert í hug og leggja á borð skemmtilegar vangaveltur.  Nú hafa þeir tekið saman lista yfir niðurdregnustu þunglyndissöngvana.  Augljóslega koma einungis vel þekktir söngvar til greina.

  Nokkur sátt virðist ríkja um niðurstöðuna ef marka má athugasemdir á Fésbók.  Einhverjir sakna söngva á borð við  Mother  með John Lennon,  Strange Fruit  með Billie Holyday og einhverra úr herbúðum Radiohead.  Aðrir hlupu til og bentu á að textar Radiohead væru of þokukenndir til að eiga heima á listanum.

  Eins og með alla aðra svona lista er hér aðeins um léttan samkvæmisleik að ræða en ekki Salómonsdóm.

  Hvaða vinsæl íslensk lög ættu heima á svona lista?

1   Johnny Cash - Hurt

2   Joy Division - Love Will Tear Us Apart

3   The Smiths - This Night Have Opened My Eyes

4   Lou Reed - The Kids

5   Bruce Springsteen - The River

Lúxusferð til Íslands

  Breska ferðaskrifstofan Cruise Saver Travel fer mikinn þessa dagana í að auglýsa ferð til Íslands og Noregs með lúxusskipinu Ventura.  Ferðapakkinn kallast "Ventura - Fjords".  Ferðin hefst í Glasgow í Skotlandi 2. júní.  Þaðan er farið á 1. farrými með lest til Southampton á Englandi.  Í lestinni er dekrað við farþega með máltíðum.  Frá Englandi er siglt til Reykjavíkur með viðkomu í Dublin á Írlandi. 

  Lúxusferjan leggst að bryggju í Reykjavík 8. júní.  Ferðaskrifstofan lýsir Íslandi sem eyju með eldfjöllum og heitum goshverum.  Frá Reykjavík er siglt vestur fyrir land og lagst að bryggju á Akureyri 9. júní.  Þaðan liggur för til Noregs og Belgíu áður en farþegum er skilað á land í Southampton.  Þaðan er brunað á 1. farrými með lest til Glasgow.  Þar lýkur ferð klukkan 20.00 á þjóðhátíðardegi Íslendinga,  17. júní.

  Allt ferðalagið út í gegn eru farþegar fóðraðir með morgunverði,  hádegisverði,  síðdegiskaffi (eða te),  kvöldmat,  kvöldkaffi og miðnætursnarli.  Farþegum er jafnframt skemmt með leik og söng ásamt því sem þeim standa til boða líkamsræktar- og tómstundasalir,  sundlaug o.m.fl.

  Hvað ætli þessi 16 daga lúxusferð kosti?  182 þúsund krónur (11.400 á dag).  Fyrir bankahrunið á Íslandi,  áður en krónan féll um helming,  værum við að tala um 91 þúsund kall eða svo (5700 dagurinn).  Það er gott verð.

  Lesa má nánar um ferðina með því að smella á þennan hlekk:  http://www.cruisesavertravel.co.uk/pdf_ads/0000011111_2012/SundayTimes_13May_Scotland_CS1646.pdf   

Veitingahússumsögn

 

  -  Staður:  Skrúður,  Hótel Sögu

  -  Réttur: Bröns

  -  Verð:  2900 krónur

  -  Einkunn:  **** (af 5)

  Enska orðið  brunch  er samsláttur orðanna  breakfast (morgunverður) og  lunch (hádegismatur).  Hérlendis er fyrirbærið kallað  bröns  eða  dögurður  eða  dagverður.  Eins og með mörg fleiri útlend orð sem þýdd eru yfir á íslensku nær íslenska orðið ekki að festa sig í sessi ef það telur fleiri atkvæði en útlenda orðið.  Samanber að íslenska orðið sjálfrennireið náði aldrei að taka við af danska orðinu bíll.  Betur gengur með orð eins og tölva (í stað computer) og sími (í stað telephone). 

  Sumir halda því fram að bröns  sé bandarískt fyrirbæri.  Hið rétta er að þetta er breskt yfirstéttar fyrirbæri.  Einskonar þynnkumáltíð,  snædd á tímabilinu 10.30 til klukkan 14.00 um helgar.  Þá er hefðbundnum breskum morgunmat blandað saman við hádegismat.  Hefðbundni breski morgunmaturinn samanstendur af beikoni,  spældum eggjum,  pylsum,  bökuðum baunum,  ristuðu brauði,  áleggi (skinku,  osti,  marmelaði...), te, ávaxtasafa...  Í Skotlandi bætist blóðmör við.  Í Bandaríkjunum bætast lummur með sýrópi við.  Munurinn á morgunverði og hádegisverði felst í því að í hádegisverðinum er einnig heitt lambalæri eða rifjasteik, heit sósa og eftirréttur (desert).

  Bröns í Skrúði á Hótel Sögu er fjölþjóðlegt með sushi,  hrefnukjöti,  lummum,  graflaxi og fleiru.  Svo og lambalæri og eftirrétti.  Úrvalið er fjölbreytt og gott.  Mínusinn er að beikonið er ofsteikt (nánast svart og hart).  Annar mínus er að eftirréttirnir eru mismunandi eftir því hvenær að þeim kemur.  Stundum er gott úrval af allskonar tertum.  Stundum er aðeins nýbakað vínarbrauð.  Eða eitthvað annað "aðeins".  Engu að síður er  bröns  í Skrúði verðsins virði.  Þjónar eru stimamjúkir og hjálplegir.  Snöggir að fjarlægja notaða diska undan fyrri réttum og hnífapör.  Ásamt því að bjóða upp á kaffi eða te og ganga úr skugga um að allt sé eins og best verður á kosið.

 

Frábærir hljómleikar

 

  - Staðsetning:  Edrúhöllin,  Efstaleiti 7

  - Viðburður:  Kaffi, kökur, rokk & ról

  - Flytjendur:  Eivör og hljómsveitin 1860

  - Umsjón:  Arnar Eggert Thoroddsen

  - Einkunn:  ****1/2 (af 5)

  Tónleikaröðin  Kaffi, kökur, rokk & ról,  hefur staðið yfir í allan vetur.  Umsjónarmaðurinn,  Arnar Eggert Thoroddsen,  hefur verið einkar lunkinn við að stilla upp einkar áhugaverðri dagskrá.  Þetta er rosalega vel heppnað og flott dæmi.  Aðgöngumiðinn kostar aðeins 500 kall - hversu stór sem nöfn flytjenda eru.  Boðið er upp á kaffi og meðlæti.  Að þessu sinni var það Torfi Geirmundsson sem hellti upp á og bakaði kökur. 

  Venjulega eru tónleikarnir á þriðjudögum.  Núna hentaði fimmtudagur betur vegna þess að Eivör kom frá útlöndum í dag.

  Dagskráin hófst á því að Arnar Eggert sté á svið,  bauð gesti velkomna og kynnti flytjendur kvöldsins.  Hann lét þess jafnframt getið að hljómleikarnir hefjist á slaginu hálf níu og ljúki á slaginu klukkan 10.  Ekkert hringl með það.  Og við þetta var staðið.  Það er til fyrirmyndar.  Alltof oft hefjast hljómleikar á Íslandi ekki fyrr en heilum eða hálfum klukkutíma á eftir auglýstum tíma.  Stemmningin er settlegri en á hliðstæðum hljómleikum.  Allir eru edrú og sitja á stólum.  Nema hvað aðsókn var svo góð að sumir urðu að standa.  Edrú engu að síður. 

  Sextettinn 1860 flytur frumsamið léttrafmagnað þjóðlagaskotið popp.  Hljóðfæraleikur er fínn og raddanir setja svip á flutninginn,  ásamt mandólíni.   Í fyrra sendi 1860 frá sér plötuna  Söguna.  Einhver lög af henni fengu ágæta útvarpsspilun.  Einkum lagið  Snæfellsnes.  Enda ágætis lög,  hlý og notaleg. 

  Drengirnir eru heimilislegir á sviði.  Spjalla við áheyrendur og hvern annan á milli laga.  Það skapar góða stemmningu.

  Eivör kom beint úr flugi í Edrúhöllina.  Sjálf sagðist hún varla vera lent ennþá.  Engu að síður var hún í góðu formi.  Hóf leik með rafmagnsgítar,  skipti svo yfir í kassagítar um miðbik hljómleikanna og endaði með trommuslætti.  Hún flutti meðal annars ný lög af plötu sem hún hefur verið að hljóðrita í Færeyjum og kemur út í sumar.  Þau lög hljóma virkilega spennandi.  Það segir kannski eitthvað að fyrir þeim lögum var klappað ennþá ákafar og lengur en gamalkunnu lögunum.  En að sjálfsögðu var kvittað fyrir öll lögin með háværu klappi og flauti.

  Það þarf ekki að fara mörgum orðum um stórkostlegan söng Eivarar og túlkun.  Eða hennar skemmtilegu kynningar á milli laga.  Hún er besta söngkona heims.  Drengirnir í 1860 upplýstu áheyrendur um að áður en hljómleikarnir hófust fóru fram hljóðprufur.  Þeir sögðust hafa orðið dolfallnir af hrifningu er þeir hlýddu á Eivöru í hljóðprufunni.  Samt hafi hún ekki einu sinni verið að flytja neitt lag.  Hún hefur líkast til "aðeins" verið að spinna eitthvað.  1860-liðar sögðu það vera mikinn heiður að fá að spila á sömu hljómleikum og Eivör.

  Hrifningin var gagnkvæm.  Eivör lýsti 1860 sem æðislega flottri hljómsveit.

  Arnar Eggert kom með skemmtilega lýsingu á Eivöru.  Hann sagði að er hann heyrði fyrst í henni hafi hann fengið á tilfinninguna að hún hafi fundist 2ja ára nakin úti í skógi.  Þaðan hafi hún verið flutt yfir í mannheima og tónlistin síðan streymt frá henni eins og náttúruafl. 

  Það er eitthvað eins og mikið satt í þessu.  Færeyska álfadrottningin er óviðjafnanlegur náttúrutalent.

Varð til lífs að vera hægrisinnaður í framan

   Frá því 22. júlí í fyrra hefur hinn 16 ára gamli Adrian Pracon (ljósmynd fyrir ofan) undrast hvers vegna Anders Behring Breivik hætti við að myrða hann í Útey.  Margar nætur hefur Adrian legið andvaka og velt þessu fyrir sér.  Nú hefur Anders upplýst fyrir rétti í Ósló hvað varð Adrian til lífs:  Anders fannst Adrian vera með hægri sinnað andlit.  Hann sá sjálfan sig í andliti Adrians.  Anders segist vera með dæmigert hægri sinnað andlit.

 

„Maður sem skýtur á okkur“

Vandamálið með pönduna leyst snöfurlega

  Pandan er krúttlegt dýr.  Vandamálið er að hún er í útrýmingarhættu.  Kvendýrið er frjótt aðeins í röskan sólarhring á ári.  Eða eitthvað álíka.  Karldýrin kunna ekki almennilega á dæmið.  Þetta er vandamál í dýragörðum út um allan heim.

  Skosk kona er búin að leysa vandamálið að hluta.  Eða eiginlega á ská.  Henni hefur tekist að rækta kindur sem líta út eins og pandabirnir.  Auka kostur er að kindurnar eru sauðmeinlausar.

 

Útigrill eru lífshættuleg

  Þess eru fjölda mörg dæmi að fólk hafi fárveikst vegna kolsýrings frá útigrilli.  Í verstu tilfellum hefur þetta valdið dauða.  Þegar ég skrapp til Skotlands um daginn var fyrirferðamikil í breskum fjölmiðlum frétt af dauðsfalli 6 ára stúlku,  Isabelle Harris.  Hún var ásamt foreldrum sínum á tjaldstæði í New Forest í Hants.  Foreldrarnir grilluðu kjöt á litlu kolagrilli fyrir utan tjaldið.  Stelpan var inni í tjaldi.  Framhlið þess var opin upp á gátt. 

  Í meðfylgjandi frétt mbl.is var hins vegar einnota grill inni í tjaldi 14 ára stúlku sem lést um helgina.

  Í fréttum af dauðsfalli 6 ára stúlkunnar kom fram að í fyrra hafi nokkrir fullorðnir einstaklingar látist í tjaldi á Englandi af völdum eiturgufa frá kolagrillum.  Svo virðist sem tjöld loftræsist ekki nægilega vel.  Þess vegna er áríðandi að hafa kolagrill í góðri fjarlægð frá tjaldinu.

  Myndin sýnir tjaldið sem Isabelle var í og grillið fyrir utan.

   

Fékk eitrun frá einnota grilli og lést

Prestur í sneiðum

Pylsur

  Það er gaman að bera saman pylsumenningu á milli landa.  Kannski í og með vegna þess hvað íslenska pylsan þykir koma vel út úr þeim samanburði.  Útlendingar bera lof á hana.  Íslendingar búsettir erlendis láta vera sitt fyrsta verk er þeir heimsækja Ísland aftur að endurnýja kynni við íslensku pylsuna.  Þessa í brauði með hráum lauk,  steiktum,  sinnepi,  tómatsósu og remúlaði.

  Þjóðverjar eru æstir í pylsur.  Hvort sem mikið eða lítið stendur til fá þeir sér pylsur.  Á hátíðisdögum þar sem stórfjölskyldan hittist eru pylsur á borðum.  Á þessum sömu dögum og Íslendingar fá sér hangikjöt.  Svo sem á jóladag. 

  Í þýskum kjötborðum er gríðarlega mikið úrval af pylsum.

  Á þýskum "bröns" eru að minnsta kosti 4 - 5 tegundir af pylsum.  Líka í pylsuvögnum.

  Í þýskum stórborgum rölta pylsusalar um með sölustand á maganum.  Pylsurnar eru stórar.  Um það bil þriðjungi lengri en íslenskar pylsur og heldur digrari.  Brauðið er stutt og kubbslegt og frekar hart (þétt).  Pylsan stendur langt út fyrir brauðið.  Brauðið gegnir því aðal hlutverki að halda utan um pylsuna.  Á pylsuna er aðeins sett tómatsósa og sinnep.  Á veglegri pylsustöndum er einnig boðið upp á súrkál.

  Á veitingastöðum er boðið upp á pylsur með súrkáli og kartöflusalati.  Á sumum stöðum fylgir rauðkál,  steiktur laukur (ekki þessi harði,  þurri heldur nýsteiktur) og sitthvað fleira.

  Þetta sést ekki skýrt á myndinni til vinstri.  Næst okkur er rauðkál.  Síðan er það steiktur laukur og lengst frá okkur er súrkálið.  Þjóðverjar elska súrkál.  Á myndinni til hægri er kartöflusalat næst okkur og pylsan þakin súrkáli.  Á þýskum "bröns" er stærsta skálin með súrkáli.  Á alþjóðavettvangi er rokkmúsík með þýskum sérkennum kölluð kraut (stytting á sauerkraut).

  Hamborgari á fortíð í þýsku hafnarborginni Hamborg.  Þar komust menn upp á lag með að borða kjötmeti án þess að leggja niður vinnu.  Þeir héldu tveimur brauðsneiðum utan um kjötið með annarri hendi en héldu áfram vinnu með hinni.  Þjóðverjar hafa stundum ennþá sama hátt á þegar þeir snæða pylsur.  Einskonar hamborgarapylsur.

  Grillspjótin í Þýskalandi bera vinsældum pylsunnar vitni.

Merkustu rokkgítarleikararnir

  Blaðamenn næst söluhæsta bandaríska poppblaðsins,  Spin,  (Rolling Stone er söluhæst) hafa sett saman verulega áhugaverðan lista yfir merkustu (greatest) gítarleikara rokksögunnar.  Það sem gerir listann spennandi er að tæknilegur erfiður gítarleikur,  fingrafimi,  hraði og þess háttar telja ekki heldur nýsköpun, framsækni og áhrif á framvindu rokkgítarleiks.  Fyrir bragðið eru hvorki Robert Johnson né Eric Clapton á listanum. 

1 Lee Ranaldo ogThurston Moore (Sonic Youth)

  Indie-rokk síðasta aldarfjórðungs hljómaði allt öðru vísi án Sonic Youth.  Takið eftir sólókaflanum sem hefst frá og með mínútu 1.33.  Aftur á mínútu 2.44.  Þar er ekki loftfimleikum fyrir að fara að hætti klisjukallanna í bransanum.  Þess í stað látlaus, seyðandi og svalur gítarleikur.  Svo sem líka undir sungnu köflunum.

2 Kevin Shields (My Bloody Valentine)

  Lætur gítarinn hljóma eins og eitthvað allt annað.

3 John Fahey

  John heitinn Fahey fæddist 1930-og-eitthvað.  Hann hefur haft gríðarmikil áhrif á fjölda tónlistarmanna,  allt frá Will Oldham til Glenns Jones.

4 Kurt Cobain (Nirvana)

  Kurt var fjarri því tæknilega fær gítarleikari.  En gítarleikur hans túlkaði tilfinningar hans og persónuleika frábærlega vel.  Meira að segja hvernig hann hittir á súra nótu í þessu ofur einfalda lagi.

5 J Mascis (Dinasaur Jr.)

  Brúar bilið á milli Neils Youngs og Prince og Minor Threat.

6 Prince

7 Tom Verlaine ogRichard Lloyd (Television)

8 Johnny Ramone (Ramones)

9 Eddie Hazel (Funkadelic)

10 Jam Master Jay (Run-DMC)

11 Ron Asheton (The Stooges)

12 Andy Gill (Gang of Four)

  Andy Gill var fyrsta anti-gítarhetjan.  Hann var og er mjög flinkur gítarleikari.  Sem unglingur var hann þekktur (í kunningjahópnum í Leeds í Englandi) fyrir að spila eins og Jimi Hendrix.  Kunni hans gítarleika aftur á bak og áfram. Pönkbyltingin 1976/´77 kúventi viðhorfi Andys til rokktónlistar og gítarleiks.  Hann ákvað að spila eins ólíkt gítarhetjum hipparokksins og hægt væri.  Gítarsólóin afgreiddi hann í naumhyggju en fönkaði þar fyrir utan.  Gang of Four varð fyrirmynd ótal hljómsveita,  allt frá Red Hot Chili Peppers til Franz Ferdinand.  

13 The Edge (U2)

  Írski gítarleikarinn The Edge er stundum kallaður besti lélegi gítarleikari heims.  Klingjandi snyrtilegur naumhyggju gítarleikur hans er vörumerki U2.

14 Kerry King ogJeff Hanneman (Slayer)

15 Greg Ginn (Black Flag)

Íslensk tónlist vinsæl í Þýskalandi

 

  Það njóta fleiri íslenskir tónlistarmenn vinsælda í Þýskalandi en Q4U.  Og fleiri en Björk og Sigur Rós.  Afgreiðslumaður í plötubúð í Berlín tjáði mér á dögunum að íslensk tónlist hafi sterka og svala ímynd í huga Þjóðverja.  Hún þyki spennandi,  fersk,  fjölbreytt og í háum gæðaflokki.  Hann viðurkenndi fúslega að íslenskar plötur seljist vel í Þýskalandi.

  Þessi náungi var vel að sér um þær íslensku plötur sem fást í þýskum plötubúðum.

  Mér er minnisstætt þegar ég átti leið til Þýskalands fyrir 15 árum eða svo.  Þá tók ég bíl á leigu.  Svo skemmtilega vildi til að í honum var útvarp.  Fljótlega fann ég útvarpsstöð sem ég kunni þokkalega vel við.  Þar var spilað lag með Emilíönu Torríni.  Hún var ekki orðin þekkt utan Íslands á þeim tíma.  Skömmu síðar bárust aftur á móti fréttir af vinsældum hennar í Ítalíu.  Og í dag er Emilíana Torríni alveg bærilega vel þekkt nafn víða um heim.

  Fyrir 5 árum eða svo stökk ég inn á gólf í plötubúð í Berlín.  Þar hljómaði í hátölurum rokklag sem ég kannaðist við.  Hins vegar kom ég því ekki fyrir mér hvaða hljómsveit þetta væri.  Í vandræðum mínum bar ég undir afgreiðslumenn hvað þeir væru að spila.  Þeir upplýstu að það væri frábær íslensk hljómsveit,  I Adapt.  Fagurri lýsingu sinni fylgdu þeir eftir með því að sýna mér tvö þýsk rokkblöð sem fjölluðu um I Adapt. 

  Ég kann ekki þýsku en mér skildist á mönnunum að umfjöllun blaðanna væri mjög jákvæð.  Til að strákarnir í I Adapt myndu trúa frásögn minni af þessu náði ég að suða blöðin út úr afgreiðsludrengjunum.

  Þetta snilldar lag með I Adapt hefur verið spilað næstum 20 þúsund sinnum á Þútúppunni.

  Til gamans má skjóta inn í að fyrir 2 eða 3 árum endurtók sagan sig (reyndar dálítið öðru vísi) úti í Póllandi.  Frásögn mín af því leiddi í ljós að þar höfðu óprúttnir útgefendur þar í landi gefið út sjóræningjaútgáfu af plötu I Adapt.  Síðast þegar ég vissi var það mál komið í hendur lögfræðinga.  Ég veit ekki niðurstöðuna.

  Fyrir utan þau nöfn sem áður hafa verið nefnd fann ég núna í þýskum plötubúðum plötur með eftirtöldum:  Ólafi Arnalds (5 plötur),  Benna Hemm Hemm (2 plötur),  Jónsa (3 plötur),  Helga Hrafni Jónssyni (3 plötur),  Gus Gus (3 plötur),  Seabear (2 plötur) Sóleyju og Of Monsters and Men.   

  Þetta er gaman.  Þýski plötumarkaðurinn er sá stærsti í Evrópu.  Hann nær líka yfir til Austurríkis,  Sviss og víðar. 

  Plöturnar með Benna Hemm Hemm komu ekki verulega á óvart.  Fyrir nokkrum árum sá ég í þýsku blaði umsögn um hljómleika hans,  innan um umsagnir um (3 um í röð.  Það er flott) heimsþekkt nöfn.

   Á plötu Sóleyjar er límmiði þar sem vakin er athygli á að hún hafi verið í Seabear og Sin Fang.  Nafn Seabear er feitletrað (sem vísar til þess að Þjóðverjar þekki hljómsveitina).

  Á plötu með Emilíönu Torríni er límmiði með fullyrðingu um að platan innihaldi "#1 hit song Jungle Drum".  Getur verið að það glæsilega lag hafi náð 1. sæti þýska vinsældalistans?  Ég gleymdi að spyrja að því.  Ef það er tilfellið þá hafa íslenskir fjölmiðlar vanrækt að upplýsa það.

  Ég keypti mér lítið vasaútvarp í Berlín.  Svo skemmtilega vildi til að um leið og ég kveikti á því þá hljómaði  Little Talk  með Of Monsters and Men.

  Þetta ljúfa lag með Ólafi Arnalds hefur verið spilað yfir 1,3 milljón sinnum á Þútúpunni!  Þegar ég var í New York í fyrra voru hljómleikar með Ólafi auglýstir á þann hátt að hann var/er greinilega stórt nafn þar í borg.

Íhugaði vændi

  Það er alveg hrikalega vont að vera staddur peningalaus í útlöndum.  Ég skrapp til Berlínar.  Þegar ég ætlaði að kaupa gjaldeyri til fararinnar kom í ljós að ég hafði skroppið til Skotlands fyrr í mánuðinum.  Þar með var mér meinað um gjaldeyri til Þýskalandsfarar síðar í sama mánuði.  Gjaldeyrishöftin eru þannig að þú mátt fara 12 sinnum á ári með mánaðar millibili til útlanda en ekki tvisvar á ári í sama mánuði.

  Ég vissi ekki af þessum reglum.  Búinn að kaupa farseðil og bóka gistingu í Berlín.  Á síðustu stundu var ég upplýstur um þessi gjaldeyrishöft.  Ég ætla ekki að rekja sorgarsöguna og óþægindin.  Ísland er greiðslukortavæddasta þjóðfélag heims.  Erlendis bjóða frekar fá fyrirtæki upp á greiðslukortaviðskipti.  Það var virkilega óþægilegt að vera gjaldeyrislaus í Berlín um miðja nótt.  Ég þurfti að svindla mér far með lestum og strætisvögnum.  Ég íhugaði að leiðast út í vændi.

  Þegar betur var að gáð áttaði ég mig á að næstum sextugur kall er ekki það sem vændisbransinn í Berlín gargar eftir.  Og allt slapp þetta fyrir horn.  Með herkjum og allskonar vandræðum þar sem spilaði inn i hraðbanki sem "krassaði á ensku",  skilningsríkir starfsmenn gistiheimilis og svo framvegis. 

Furðulegt samtal

  Ég átti erindi í banka.  Ég skokkaði léttfættur til gjaldkera (þegar röðin kom að mér, vel að merkja) og tók til máls.  Hátt,  skýrt og ákveðið:  Nú þarf ég að kaupa nokkrar evrur vegna þess að útlöndin kalla."

  Gjaldkerinn fletti upp í tölvunni sinni og svaraði afsakandi:  Þú ert þegar búinn að fara til útlanda í þessum mánuði.

  Vissulega kannaðist ég við það og játaði undanbragðalaust að hafa skroppið til Skotlands um páskana. 

  - Það má bara fara einu sinni í mánuði til útlanda,  upplýsti gjaldkerinn. 

  - Ha?

  - Þannig eru gjaldeyrislögin.  Þú mátt fara einu sinni í mánuði til útlanda.  Það er gjaldeyrisskortur í landinu.

  - Má ég fara 12 sinnum á ári til útlanda,  einu sinni í hverjum mánuði?  En ekki tvisvar á ári í einum og sama mánuði?

  - Það er rétt skilið.  Þannig eru lögin.

  - Ég er búinn að kaupa flugmiða og gistingu.  Ég get farið til útlanda og tekið þar út evrur í næsta hraðbanka.

  - Ja, þá ertu eiginlega að fara á svig við gjaldeyrishöftin.  Það er ekki gott.